Singles saboteren tegenwoordig hun eigen liefdesleven: dit zijn 5 redenen waarom

De ex die nooit vertrok, het steeds beter worden in afwijzen en onze obsessie met onafhankelijkheid. Matchmaker Annemieke Dubois vertelt ons hoe we vaak ons eigen liefdesleven saboteren, én hoe we daarmee kunnen stoppen. We hebben nog nooit zoveel keuze en vrijheid gehad in de liefde. Volgens Annemieke Dubois staan we onszelf echter vaak in de weg. In haar nieuwe boek Ons ego: spelbreker in de liefde onderzoekt ze hoe onze tijdsgeest, onze datingapps én onze eigen blauwdruk ervoor zorgen dat we steeds beter worden in afwijzen en minder goed in kiezen.

1. Wat vertrouwd voelt is niet altijd veilig

Volgens Dubois heeft onze keuze in partners alles te maken met onze hechtingsstijl, de manier waarop liefde ons in onze eerste relaties werd aangeleerd. Ze vertelt over een koppel dat zich zorgen maakte over hun dochter, en daarom een gesprek met de matchmaker inplande. Hun dochter was bijna dertig, mooi, slim en ambitieus, maar had nog nooit een langdurige relatie gehad. Tijdens een tweede gesprek – met de dochter zelf – werd duidelijk waarom. “Haar vader had haar moeder jarenlang bedrogen, met de ene vrouw na de andere. Daardoor was haar beeld van liefde grondig verstoord.” Dubois wees haar erop dat een stabiele, zorgzame man misschien beter bij haar zou passen. Haar antwoord was veelzeggend: “Dat begrijp ik wel. Maar ik vind die mannen niet zo aantrekkelijk.” Daar zit volgens Dubois de valkuil. Wie liefde van jongs af aan met onvoorspelbaarheid heeft geassocieerd, kan rust ervaren als saai, en onbereikbaarheid als spannend.

“Weten dát je een blauwdruk draagt, is al de helft van het werk”, zegt Dubois. De vraag die je jezelf volgens haar bij een nieuwe verliefdheid moet stellen is dan ook: voelt dit echt veilig, of voelt dit gewoon vertrouwd? Die twee zijn niet noodzakelijk hetzelfde.

2. We hebben een Tinderbrein gekregen

Dubois startte haar matchmakingpraktijk in 2012, het jaar waarin ook Tinder  werd gelanceerd. Sindsdien zijn we steeds meer gewend geraakt aan snelheid, keuze en vooral vlotter dan ooit in afwijzen. Vroeger werden enkel mannen omschreven als visuele wezens, maar ook steeds meer vrouwen zijn op zoek naar specifieke uiterlijke kenmerken. Zo is niet alleen Tom, een van haar klanten, iemand die een vrouw wil samenstellen alsof hij een nieuwe auto gaat kopen. De souplesse waarmee we mensen afwijzen op basis van een foto is volgens Dubois een gevolg van datingapps. “Tinder heeft er geen baat bij dat je een partner vindt, maar geeft je hersenen een boost in dopamine. Dat terwijl oxytocine net het hormoon is dat voor duurzame liefde zorgt. “Het probleem is dat een foto geen chemie kan tonen. Duurzame liefde werkt op rust, veiligheid en hechting. Het Tinderbrein werkt op de jacht”, zegt Dubois. De ene geeft een kick, de andere moet kunnen groeien.

Haar advies? Afkicken van de dopamine, vertragen, en naar plekken gaan waar je mensen in het echt kan ontmoeten.

3. Liefde als een identiteitsproject

We zijn onszelf gaan bekijken als een project. Ons lichaam, onze carrière, onze levensstijl, onze sociale media: we zijn obsessief bezig met personal branding. Dat noemt ze de IK-economie. Zo gaan we niet langer op zoek naar een mens om ons leven mee te delen, maar eerder naar een medespeler die past in het toneelstukje dat we opvoeren. “Je ziet het vaak heel duidelijk na een relatiebreuk. Mensen gaan hun personal brand dan volledig omgooien. Ze gaan obsessief sporten of diëten.” Op zich niets mis mee, maar volgens Dubois kan er ook iets anders onder schuilgaan: de behoefte om opnieuw controle te krijgen. “Wie op zoek is naar de piek, vlucht soms net weg van de eigen pijn.” De remedie tegen deze neiging is volgens Dubois heel duidelijk. “Vergelijk je niet met andermans hoogtepunten. De imperfecties zetten net de deur open naar liefde”, zegt ze. Een echte partner heeft slechte dagen. Liefde begint volgens haar precies waar het zorgvuldig samengestelde plaatje niet meer klopt.

4. Onze onafhankelijkheid kan een muur worden

Vooral vrouwen hebben de voorbije decennia een enorme emancipatiereis afgelegd. Financieel onafhankelijk zijn en je eigen leven kunnen leiden: Dubois ziet dat als een grote verworvenheid. Maar ze waarschuwt voor iets anders: hyperonafhankelijkheid. “Ik kan het wel alleen” kan volgens haar langzaam veranderen in “ik heb niemand nodig”. “Soms wordt die onafhankelijkheid ook een manier om niemand echt dichtbij te laten komen.” Dat is volgens Dubois de paradox: je kunt perfect zelfstandig zijn en tóch iemand nodig hebben. Een van de mooiste delen van het boek van Annemieke is haar slot. Hierin richt ze zich tot haar dochter, Nina. “Ik wou dat je nooit afhankelijk zou zijn van iemand die je kleiner maakt dan je bent. Maar ik moet je iets bekennen, iets wat me ’s nachts uit mijn slaap houdt: ik heb je leren vliegen, de wijde wereld in. Maar heb ik je wel geleerd hoe je moet landen?”  De boodschap die ze ons meegeeft, is dus ook wat ze tegen haar dochter zou zeggen: verlaag de muur, niet je lat. Autonomie en overgave hoeven elkaar niet uit te sluiten.

5. De ex die nooit vertrok

En dan is er nog die onzichtbare derde in de slaapkamer: de ex. Dubois vertelt over een man die haar inschakelde om een nieuwe partner te vinden. Tijdens hun eerste gesprek zag ze een vrouw in door de tuin trippelen. Zijn ex, zo bleek. Ze kwam er zwemmen en hij had zelfs een huis voor haar gehuurd in de buurt. “Als ik een nieuwe relatie heb, zal ik ermee stoppen”, vertelde hij. Voor Dubois was het duidelijk: die nieuwe relatie zou nooit echt met twee beginnen zolang de vorige nog zo aanwezig was. “Dat hoeft niet te betekenen dat je alle contact met een ex moet verbreken. Maar er is een verschil tussen een ex als vriend en een ex als reddingsboei. Zo hoeft de breuk nooit helemaal gevoeld te worden. En precies dat kan nieuwe liefde in de weg staan.” “Wat sommige klanten omschrijven als een gebrek aan chemie is vaak eigenlijk onverwerkte rouw om een ex. Daten zonder rouwen is als een marathon lopen op een verstuikte voet. Het gaat een tijdje goed op adrenaline. Tot je erdoorheen zakt.”

Hoe lang je moet rouwen voor je opnieuw kunt daten? Daar bestaat volgens Dubois geen regel voor. De belangrijkere vraag is: zoek je iemand om van te houden, of iemand die de leegte van je vorige relatie moet opvullen?

Volgens Dubois zijn we zo goed geworden in onszelf zijn, dat er weinig ruimte overblijft voor een échte ‘wij’. Toch blijft ze optimistisch: ‘Kiezen voor elkaar is een daad van verzet.’

Sinds kort ligt Ons ego: spelbreker in de liefde (Borgerhoff & Lamberigts) voor €22,99 in de boekhandel.

Lees hier het volledige artikel

Lees ook: Waarom vrouwen na hun vijftigste plots vertrekken

Over Jade & Jules

Exclusief datingbureau Jade & Jules, opgericht in 2020 door Single Coach en Expert Annemieke Dubois, is een matchmakingbureau voor financieel onafhankelijke singles, zoals ondernemers en bedrijfsleiders, die op zoek zijn naar een serieuze en duurzame relatie. Met een groeiend netwerk in Vlaanderen, Wallonië en Brussel, zet Jade & Jules een nieuwe standaard in matchmaking. Annemieke is de auteur van boeken RQ: Relationele intelligentie voor singles‘, en ‘Ons ego, spelbreker in de liefde’.

In Vlaanderen staat het team van ervaren matchmakers Annemieke, Véronique en Nathalie voor je klaar. Het kantoor in Brussel en Wallonië wordt geleid door Sigrid Schelstraete.